Column

Een dagje hondenuitlaatservice

Bij ons is geen ene dag hetzelfde. Wij beleven elke dag weer nieuwe leuke maar ook minder leuke situaties met al onze honden. Ik vind het leuk om u een hele kleine indruk te geven van onze belevenissen.

Na 's morgens de thee en het brood voor in de auto gesmeerd te hebben, gaan we op pad. Soms zijn de eigenaren thuis en maken we snel een praatje. De hond staat dan al te popelen dus opschieten en de bus weer in naar de volgende die graag met ons mee wil naar het bos.

Bij het ophalen van de volgende hond schrik ik mij een hoedje. De (erg grote hond) is niet lekker geworden en heeft in de huiskamer gepoept en geplast. Ze ligt te trillen op de bank, zo zielig. Wat nu? Eerst met haar naar buiten. Daar stopt het trillen en wordt ze weer vrolijk. Gelukkig dan lag het trillen aan onze binnenkomst en de link die ze gelegd heeft dat ze in huis haar behoefte heeft gedaan. We doen haar in de bus. Dan weer naar binnen om alles schoon te maken. Een vieze klus maar dit kan niet blijven liggen. Daarna gauw haar baasje bellen en uitleggen wat er is gebeurd. Ze vertelt ons dat de hond die ochtend paardenpoep heeft opgegeten. Dat verklaard de pijn in haar buik.

Als we alle honden hebben gaan we naar het bos. Vlakbij het bos beginnen de honden al onrustig te worden. Ze weten dat we er bijna zijn. Ik kijk of er geen joggers of fietsers zijn en dan mogen alle honden de bus uit. Het is dan altijd een drukte van jewelste. Toch weten de honden waar ze naar toe moeten en gedragen zich bijna altijd heel netjes.

Eerst moet er gepoept en gepiest worden. Hiervoor wordt een plekje in de struiken gezocht want in het openbaar gaan zitten poepen, daar zijn veel honden niet van gediend. Natuurlijk zijn er altijd wel een paar honden bij die zich niet schamen en het nodig vinden om midden op het pad te gaan zitten maar dat ruimen we dan netjes op.

Er wordt gerend, gegraven en gespeeld dat het een lieve lust is. Als het spel te ruw wordt grijpen we in en mopperen we even op beide ruziemakers. De ene moet die kant op en de andere de andere kant op. "Ga maar ergens anders spelen". Na een poosje spelen is het koekjes tijd. Alle honden komen rond ons heen zitten en krijgen allemaal een koekje. Dit gaat er wel in. Na het commando "vrij" speelt en rent iedereen weer verder. U begrijpt dat het commando "hier" voor de honden een erg belangrijk commando is. Ook omdat ze vreemde honden en mensen met rust moeten laten.

We hebben een paar honden die erg van modder houden. Daar moeten we extra op letten. Hëël stiekem piepen deze honden er tussenuit en rennen naar de andere kant om in de modder te gaan spelen. Dit is verboden gebied voor honden. Zou de boswachter dit zien dan krijgen we een bekeuring. Gelukkig komen ze graag weer bij ons terug en zijn we de volgende dagen weer extra op onze hoede.

Ineens staat er een hond onder een boom te luisteren met zijn kop schuin omhoog. "Wat hoor je dan", vraag ik en ze kijkt me aan. Er blijkt, door een specht, een gat in de boom te zijn gemaakt en de jonge vogeltjes piepen in het nest. Ik kan zo in het nestje kijken en de jonge vogeltjes zien zitten. Ik haal snel alle honden weg zodat moederspecht verder kan gaan met voeren.

Als het tijd is om terug naar de bus te gaan worden alle honden aangelijnd. Ze weten dit goed en laten het netjes toe. Iedere hond krijgt nog een koekje en gezamenlijk lopen we weer terug naar de bus. Aan de riem wordt er niet gespeeld, dat weten ze inmiddels goed. Bij de bus aangekomen moeten ze even wachten bij de boom. Om de beurt krijgen ze water en gaan weer in de bench. Ze ploffen direct neer en slapen al voordat we wegrijden. Alle honden worden weer thuis gebracht en de volgende weer opgehaald. In de kou en de hitte, bij wind, regen en sneeuw gaan we op pad. Teken worden verwijderd en eventuele wondjes door te wild rennen en spelen door het struikgewas worden verzorgd.

Als we laat in de middag thuis komen ploffen onze honden, die we vaak 's middags mee nemen, in hun mand en slapen.

Jolanda