Column

Dieren en kinderen staan nog zo dichtbij de natuur.

Het is erg boeiend om te lezen dat dieren bepaalde gebeurtenissen aan voelen komen. Of dit nu een natuurramp of een onweersbui is, of een epileptische aanval bij zijn of haar baas. Hebben wij als volwassenen dan al die natuurlijke instincten verloren? Misschien niet maar luisteren we niet meer naar ons zelf. Ik weet het niet maar door onderstaande voorbeelden ga je er toch over nadenken.

Als onze kinderen druk en klierig zijn zeggen wij ouders vaak: "er is vast storm op komst". Als de honden van mijn uitlaatservice een dag erg druk en klierig zijn denk ik dat ook. Natuurlijk reageren ze ook op mijn humeur maar dat ervaar ik anders. Dat is meer op mij gericht en niet naar de honden onderling.

Voorbeeld:
Het was op een dinsdag en de honden die ik mee had deden niets anders als blaffen, wild heen en weer rennen, ruzie maken (snauwen en grauwen) kortom er was niets met ze te beginnen. Ik wist op dat moment niet dat het zou gaan stormen. De groep kent elkaar goed er was dus niets anders als andere dagen.
's Avonds moest ik lesgeven aan een groepje honden van ongeveer 5 maanden oud. Het lukte de baasjes niet om met de honden te trainen. De honden wilden niet luisteren naar hun baas en alle oefeningen mislukte of er moesten wel erg veel koekjes aan te pas komen voordat er geluisterd werd. Een van de baasjes, een lerares op een basisschool, vertelde dat de kinderen uit haar klas die dag ook zo druk waren en niets anders deden dan ruzie maken met elkaar. Die nacht brak er een hevige storm los boven Hoevelaken.

Een ander voorval overkwam mijn zwager tijdens een hevige storm in januari. Mijn zus en zwager hebben een Berner Sennen hond. Het stormde al de hele dag en menig boom was al omgevallen bij ons in de buurt. In de tuin van mijn zus stond een hele grote boom van minstens 50 jaren oud. Het was een erg mooie boom die al vele stormen had overleefd. Het was vroeg in de avond en de hond liep in de tuin te snuffelen maar begon ineens hevig te blaffen naar de oude boom. Mijn zwager riep dat ze stil moest zijn en naar binnen moest komen. De anders zo gehoorzame hond negeerde alles wat mijn zwager zei en bleef blaffen naar de oude grote boom. Twee uur later in een enorme windvlaag viel de boom met een grote klap bovenop de schuur van zowel mijn zus en zwager als van hun buren. Voelde de hond dit aankomen???????

Nog een voorval; Ik heb zelf 2 honden en kom dagelijks met veel honden in aanraking. Vele honden zijn zo blij om me te zien dat ze tegen me opspringen om me te begroeten. Wanneer ze dan weer met 4 poten op de grond staan hurk ik bij ze en krijg ik een snuitlik van ze. Wat mij achteraf opviel was dat de meeste honden, ook die van mij, vaak even aan een bepaalde plek op mijn linker borst snuffelde voordat de begroeting over was. Ik vroeg me wel eens af waarom ze dat deden maar schonk er eigenlijk verder geen aandacht aan. Op een dag moest ik borstfoto's laten maken, dit was een tweejaarlijkse controle. Ik bleek het voorstadium van borstkanker te hebben. Ik werd geopereerd en bestraald. Zouden de honden dit geweten hebben.....?????? Nu let ik erop en er wordt niet meer op die plek (en gelukkig ook niet op een andere plek anders zou ik me weer zorgen gaan maken) gesnuffeld.

Als er ergens een bosbrand is vluchten de dieren meestal op tijd weg. Als er dieren omkomen is dit meestal onze schuld.

Honden worden tegenwoordig getraind om hun baas op tijd te waarschuwen dat er een epileptische aanval aan komt, zodat deze baas op tijd iemand kan waarschuwen of een veilige houding aan kan nemen.

Deze verhalen en ervaringen hebben mij toch wel geleerd om beter naar mijn honden te luisteren als ze gedrag vertonen wat anders dan anders is. Dit is weer een reden waarom ik zo graag met honden werk.

Jolanda