Column

Ik heb vandaag Astrid mee..... of is het nu Cindy?

De dierenwinkel bij ons in het dorp bestond 5 jaar en dat werd groot gevierd.
Een luchtkussen, grabbelton voor honden, en een feestelijk gedekte tafel waar om 16.00 uur door de honden gezamenlijk kon worden gegeten.

Geweldig om mee te maken en gelukkig mocht ik daar met een behendigheid parcours ook aanwezig zijn. Het was erg mooi weer en vele baasjes met hun hond (je (s))..... kwamen naar het grote feest.

Zo ook meneer en mevrouw Van de Pol. Een ouder echtpaar. Een kleine net geklede man met spierwit haar wat netjes in de slag zat. En een lieve vrouw aan zijn zijde. Ze vertelden dat ze al 50 jaar Sint Bernhards fokte en nu 2 teefjes van ongeveer 14 en 16 maanden oud hadden, waarmee hij naar een tentoonstelling wilde. Maar de dames Sint Bernhard moesten nog wel leren mooi te blijven staan en dergelijke. Daarna wilde hij weer proberen om met deze 2 dames te gaan fokken.

Ik nodigde ze uit op mijn hondenschool en zo gezegd zo gedaan......
De eerste les. Meneer van de Pol kwam met één van de honden. Astrid zo heet ze zei hij. Een schat van een hond, erg gehecht aan de benen van meneer van de Pol. Meneer van de Pol ging gekleed in een stofjas met rubber laarzen en een hoedje op. Toen het weer omsloeg en het kouder werd ging meneer van de Pol nog steeds gekleed in zijn stofjas maar droeg daarover een korte winterjas met sjaal. Een geweldig gezicht om deze kleine man met die outfit en Astrid.... te zien lopen.

De beloningen bestonden uit grote mergpijpjes (speciaal voor honden) die hap slik weg waren. Alle cursisten raakte al snel gehecht aan meneer van de Pol met zijn honden. De ene les Astrid en de andere les Cindy. Ik kreeg het niet voor elkaar om ze uit elkaar te houden. Sommige cursisten dachten het wel te weten en probeerde het verschil tussen die twee uit te leggen.

De oefening "wandelen zonder trekken" ging prima. Samen sjokte ze over het veld. Los of aan de riem de hond week niet van de zijde van meneer van de Pol.

De oefening "Blijf" was veel moeilijker. De honden gingen namelijk op de voeten van de baas zitten en waren niet van plan om hier af te gaan. Iedere keer als meneer van de Pol een van zijn voeten onder het lichaam van zijn hond vandaan haalde, verschoof de hond zijn achterste en belandde wederom op de voeten van haar baas. Aan het einde van de cursus, dat is zo'n 10 weken, hadden we het voor elkaar dat meneer van de Pol een meter bij ze vandaan kon komen verder is echt niet gelukt. Dan stond de hond op liep naar hem toe en ging weer zitten...... op de voeten van meneer van de Pol.....

Aan het einde van de lessen mochten de honden altijd even samen spelen. Astrid en Cindy vonden dit ook altijd erg leuk. Vooral met dat kleine boomertje was erg leuk. Samen tegenover elkaar in de spelboog! Wat een prachtig gezicht. En roets weg was de boomer de Sint Bernhard verbaasd achter latend. En wij gierend van het lachen over het veld rollend.

Wat hebben we gelachen met zijn allen en wat had die man een humor!!!
Iedere les vroegen we. Wie heeft u vandaag mee genomen? Of sommige dachten het te weten en zeiden dan Oh u heeft vandaag Astrid mee genomen. Waarop meneer van de Pol dan zei Ja, ik geloof het wel.

Als je 50 jaar diverse honden hebt gehad dan vergis je je nog wel eens in namen. Dat bleek aan het eind van de cursus. Cindy hoe kom je daar nu bij had zijn vrouw op een dag tegen hem gezegd. Dit is Cindy niet, zo heet de hond die helaas al 2 jaar dood is. Maar wie is dit dan??????
Meneer van de Pol wordt een dagje ouder en kan het ook allemaal niet meer onthouden. Gelukkig heeft hij zijn vrouw die hem helpt. Maar wij hebben nooit geweten hoe Cindy nu werkelijk heet.......

Jolanda